Michel Terstegen (50), eigenaar van de Utrechtse platenzaak Da Capo, is maandag 4 juli overleden. Terstegen leed aan kanker. De iconische platenwinkel aan de Oudegracht zou 1 augustus zijn 25-jarig bestaan vieren.
“Terstegen is ooit begonnen in De Grammofoonwinkel, een paar panden verwijderd van Da Capo, maar het was vanaf het begin zijn droom om een eigen zaak te beginnen”, aldus Jeroen Vedder van platenzaak Plato en een goede vriend van Terstegen. “In 1986 begon hij Da Capo aan de Jacobijnenstraat, een paar jaar later verhuisde hij naar het huidige pand.”
Lees het complete bericht op 3VOOR12.
Heb je herinneringen aan Michel en Da Capo? Mail ze naar info@platenkasten.nl of laat ze achter in de comments.
Heb een kwart eeuw met zekere regelmaat zijn winkel bezocht voor plaatjes, blaadjes en gezellige praatjes. Superaardige jongen met een ongekend enthousiasme voor veel, heel veel, verschillende muziek. Goede reis Michel!
Ik kwam vanaf het begin toen hij zijn winkel startte daar regelmatig langs om mijn 60′s collectie aan te vullen. Het is een gigantisch verlies dat hij er niet meer is. Deze winkel was voor mij altijd de moeite waard om vanuit het oosten van het land regelmatig naar utrecht af te reizen. Ik zal hem missen.
Ik hoop dat de winkel in de een of andere vorm zal blijven voorbestaan.
Ik ben Hugo Koch. Een platenverzamelaar en platenhandelaar uit Stadskanaal.
Ik kende Michel ongeveer 18 jaar. Op platenbeurs in Utrecht zochten we elkaar altijd even op. Aan elkaar laten zien wat we “gescoord” hadden. Michel is 3 maal bij me thuis geweest. De eerste keer was nadat ik een verzameling van 40.000 singles had gekocht en jij voor zijn magazine WARM SOUNDS alle labelnumers van alle platenlabels wilde uitzoeken. Het ging hem puur om het vermelden van de artiest in het magazine. 2 dagen lang van ‘s morgens tot ‘avonds uitzoeken en opschrijven. Hij was zeer in zijn nopjes omdat hij enkele tientallen singles had gevonden waarvan hij nu eindelijk de artiest kon vermelden.
Het mooiste verhaal dat ik jullie kan vertellen is de dag dat ik hem eem single aanbood van The Spectres (voorloper Status Quo). Hele zeldzame en vooral dure plaat. Ik wist dat Michel deze al jaren zocht. Hij had een zeldzame single van The Ramones. met gesloten knip hebben we de deal afgerond. Die glunderende ogen zal ik nooit vergeten.
Regelmatig belden we even met elkaar. In eerste instantie voor de handel, maar het werd altijd al snel melig want als platenhandelaars onder elkaar maak je de meest vreemde situaties mee. Het kwekken over “gestoorde platenfreaks” met Michel zal ik vreselijk missen. De laatste keer dat ik hem sprak is 4 weken geleden. Hij en ik wisten dat het de laatste keer zou zijn.
R.I.P Michel
Wat erg toch.. Hoorde het pas gisteren op ‘Out of sight’ in de ACU.. Laatste x dat ik hem zag samen nog biertje gedronken.. Moet ergens Ook op sixties-feestje..
Zo’n enorm fijne vent. Minstens 15 jaar geleden voor eerst in Dacapo, was net naar Utrecht verhuisd en verkocht in geldnood wat platen aan hem want had niks meer te eten…
Hij was de eerste en enige die ook echt een goede prijs bood want het waren speciale zeldzame platen en hij was daar dus goudeerlijk in.. Zoiets blijft je bij…
Daarna als DJ in Duitsland op ‘Magnapop’ sixties-event en in Utrecht.. Tsja, welk sixties-feestje was hij niet?
We gaan hem vreselijk missen.
We hebben op je geproost lieve Michel en Andy heeft 2 nr’s aan je opgedragen op de ‘out-of-sight.
Stijn Voorhoeve
Als Michel een concert bezocht in Paradiso of de Melkweg, kwam hij vaak even singles “scoren”. Een gouden gozer zoals we dat in Amsterdam zeggen. Wij wensen familie en vrienden veel sterkte.
Gerrit, Hugo en Marty van RecordFriend Grammofoonplaten Amsterdam
Knew him since the early days, a really nice guy.
RIP Michel.
Dit is zeer slecht nieuws. Michel runde mijn meest-meest-MEEST favoriete platentoko. Michel, ik zal je zeker missen!
ik wens de familie, vrienden en andere klanten heel veel sterkte toe!
Wout
Wat ben ik geschrokken van dit bericht! Het verleden van Michel en mij gaat terug naar de tijd dat hij in dienst was bij de grammophoonwinkel in Utrecht, Nadat hij voor zichzelf was begonnen (eerst in de Jacobijnenstraat, later op de Oudegracht)bleef het contact bestaan.
Na mijn verhuizing uit Utrecht werden de bezoekjes aan zijn winkel minder maar zocht in hem altijd op tijdens de platenbeurs.
Vriend, rust in vrede en ik wens familie vrienden en kennissen heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Chris
Enorm geschokt ben ik na het vernemen van het bericht dat Michel is overleden. Als geboren utrechter en platenliefhebber, was Da Capo ook voor mij altijd een vaste stop om weer iets moois te scoren of voor een gesprekje met Michel. Doordat ik niet meer in Utrecht woon heb ik het verschrikklelijke nieuws vandaag pas gehoord. Allerlei herinneringen en gedachten spelen door mijn hoofd.Maar vooral de enorme muziekkennis en zijn liefde voor de (beat, mod) muziek. Ik zie hem nog zo voor me, zittend achter de toonbank en ondertussen singletjes uitproberen. Ik kende Michel al toen hij nog bij de Grammofoon werkte en heb groot respect voor zijn kennis en de wijze waarop hij zijn winkel had opgebouwd.
Ik vind het verschrikkelijk dat hij er niet meer is, ik heb ter ere van hem the who gedraaid. Ik wens zijn familie en vrienden veel sterkte toe bij dit enorme verlies.
Respect en rust zacht Michel!
Erik Wissink
[...] Platenkasten.nl: In memoriam Michel Terstegen (Da Capo Records) [...]
Namens Vereniging De Weergever mijn oprechte deelneming voor het verlies van onze platenvriend Michel. Veel van onze leden (meest verzamelaars van 78-toeren platen) kwamen regelmatig in zijn winkel.
Zij zullen niet alleen de winkel maar ook zijn warme persoonlijkheid missen.
Wij wensen zijn nabestaanden en vrienden heel veel sterkte.
Namens Vereniging De Weergever,
Ben Poelman (redacteur)
Beste (muziek)belangstellenden,
Groot was mijn schrik, toen ik pas begin oktober 2011 hoorde van Michels overlijden. Ik ben vanwege mijn leeftijd (rond de 60 ‘lentes’) niet zo vaak meer te vinden op de popmuzikale dreven (soms nog concertdeejay te Tivoli Utrecht). Jarenlang was ik wekelijks te vinden in wat je een relatief rustpunt in de drukke huidige platenbiss mocht noemen, Da Capo dus. Over popmuziek, met name jaren 60 en punk/new wave raakten wij nooit uitgepraat. Bevlogen als Michel was, voerde hij zijn klanten op enthousiaste wijze mee tot de diepste krochten van ons (pop)muzieklandschap. Vooral in de jaren 80 voelde ik mijzelf echt de gast van deze superspeciaalzaak. Eerst in de Jacobijnenstraat, maar daar kon je al gauw je ‘kont niet keren’…, later op een representatieve stek op onze Ouwegrach. Het was een periode dat Michel vaak de tijd kon nemen voor een klant. Koffie schonk met door mij meegebrachte koekjes. De intrede van de cd zag je met lede ogen aan, maar gelukkig bleef je je oude liefde, het vinyl, trouw tot in de d… Ik koester nogal wat singletjes die Michel uitbracht op zijn eigen Keltlabel.
Blijf mij zijn vakmanschap herinneren, ook als jaren 60-dj en als bezoeker bij vele popconcerten met goed in het gehoor liggend repertoire: rock en mooie popliedjes. Zij stem is vereeuwigd als leadzanger op een van zijn e.p.-tjes.
Als ik mocht deejayen en Michel was de gast, was Michel een grote inspiratiebron. Graag wil ik ‘Long as I can see the light’ van jouw favoriete CCR aan jou opdragen.
Dank je wel Michel voor alles wat je betekende en betekent voor popmuziek als kunst en voor veel…, heel veel medemensen! Liefhebbers (platenbeurs!), muzikanten, critici enz kunnen niet om Michel heen. Wij hebben je voor altijd in ons hart gesloten! Dj JaM The Grooooove (by Michel vd W)
[...] Capo Records houdt op te bestaan Op maandag 4 juli 2011 is Michel Terstegen overleden. Michel was de trotse oprichter en eigenaar van het vinylverzamelaarsparadijs Da Capo [...]
WAT?
Gebeurt niet vaak dat ik dat hardop uitroep achter m’n computer. Nu wel. Michel Terstegen overleden… afgelopen juli al…
Mijn eerste reactie is er zo eentje die je wel eens leest in boeken of ziet op TV: ‘…maarmaar… dat kan toch helemaal niet!’
Het kan wel. Natuurlijk kan het. En ik kom zo weinig meer in Utrecht dat het me zomaar kon ontgaan ook. Blijkbaar spreek ik ook te weinig mensen in het dagelijkse leven.
Michel was een ijkpunt in mijn muzikale bestaan, niets minder, en
zijn winkel Da Capo was de beste platenzaak die ik kende. Niks minder, maar wel veel méér dan dat, ook nog. Dat klinkt een beetje gratuit, nu met het overlijden van Da Capo’s head honcho de tent is gesloten, maar het is wel zo.
Ik kreeg de tip van Peter Stuart, a.k.a. Peter Kohmon, nota bene van de Newyorkse band the Headless Horsemen.
Toen nog gevestigd in de Jacobijnenstraat (zeg ik zo uit m’n hoofd) was Da Capo een eldorado voor de ontdekkende sixties/garage-maniak. Ik stapte er de deur uit met LPs, singles, obscure verzamelplaten, magazines met flexi’s, en vooral ook het gevoel dat ik op iets heel bijzonders was gestuit. Michel was een bevlogen muziekmaniak, maar zonder het hinderlijke snobisme dat daar vaak aan kleeft – zijn kennis deelde hij met anderen uit enthousiasme, niet uit betweterigheid.
Dat ik ook in een sixties-garagebandje speelde kon rekenen op zijn oprechte belangstelling en aanmoediging, ook toen we nog ruimschoots in het stadium van slecht opgenomen cassettebandjes zaten.
Die aanmoediging bestond niet uit kritiekloos meepraten, maar uit de oprechte belangstelling van een kenner. Jaren later keek ik er mede om die reden naar uit om Michel te kunnen melden dat ik ging bassen bij Link Wray.
Een dagje Utrecht kon wat mij betreft sowieso niet zonder een bezoek aan Da Capo; Maaike zette zichzelf daarbij dan wel met een goed (dik) boek op een krukje terwijl ik onderdook in platen en nog eens platen. (Dat er ook niet raar werd opgekeken van Maaike-met-boek was ook tekenend.)
En nu dacht ik: zou Da Capo de nieuwe 7″ van Pierced Arrows hebben…? Vast wel, laat ik hun site even bezoeken.
Ik typ http://www.dacaporecords.nl/, klik, en ben er stil van.
Michel, ik zal je missen, en moet er niet aan denken dat je een gezin achterlaat – ik heb je in ieder geval gezien met-kindje-op-de-fiets, ik wens de jouwen alle sterkte, al is het nu pas, en al is het op zo’n rare manier op facebook en lezen ze het allicht niet.
Ik heb voorlopig weinig zin om naar Utrecht te gaan.
Michel, bedankt, jouw enthousiasme en bevlogenheid hebben meer voor me betekend dan je zelf kan hebben geweten.
Je laat een grote leegte achter, jongen.
(Ook geplubliceerd op m’n facebook-pagina)