Iedere platenliefhebber heeft een platenkast die het waard is om gezien te worden. Mail foto's van jouw verzameling, liefst met een toelichting, naar info@platenkasten.nl.
Boekenkastfoto.nl
Naast Platenkasten.nl beheren wij ook een website voor boekenliefhebbers! Neem een kijkje op Boekenkastfoto.nl
Evert Nijkamp uit Groningen is de man achter GrunnenRocks.nl. Hij noemt zichzelf “een muziekmaffe huisvader die groot werd in VERA en de muzikale wereld nog altijd vooral op en “door” Oosterstraat 44 bekijkt.”
Evert gunt ons een kijkje in zijn platenkasten en beantwoordt voor de gelegenheid de vragen die we per mail op hem afvuurden:
Hoeveel geluidsdragers heb je ongeveer in huis, en hoe is de verdeling qua formaten (singles, vinyl, cd, enz.)?
Rond de 15 duizend. 90% is vinyl, waarbij aangetekend dat ik in 28 jaar misschien 200 CD’s gekocht heb. CD’s zijn wat mij betreft net wat onbespeelde cassettebandjes in de jaren 70/80 waren, vooral (mogelijke) muziekopslag dus, ik heb er niks mee. Van het vinyl is 80% single. LPs draai ik meer, maar singles verzamel ik veel fanatieker. In ‘t algemeen heb ik weinig met reissues, vooral niet die hele Pebbles, Nuggets, BFTG etc. series. Allemaal prachtige muziek, maar ik verzamel het niet. Ik ben ook een fervent hater van ‘splits’ en (maar minder) van verzamelaars.
Wanneer kocht je je eerste single of lp en welke was dat?
Mijn eerste 7″ kreeg ik via mijn moeder van Sinterklaas, 5 december 1982, dat was Doe Maar’s “De Bom”. Mijn tweede 7″ kocht ik 14 december 1982, “België” vh Goede Doel. Mijn eerste LP kocht ik zelf en dat was op 25 november 1983, notabene “An Innocent Man” van Billy Joel, een guilty un-pleasure zeg maar.
Verzamel je specifieke artiesten, genres of labels, zo ja, welke?
In principe niet, in theorie dan. In de praktijk verzamel ik een heel aantal “lijntjes”. Ooit begon ik met Depeche Mode en de Talking Heads. De laatste zijn nog altijd een persoonlijke fave-band. Later verschoof ik langzaam van de hitparade van 1983 naar “KRO-muziek” (Weeshuis vd Hits), naar “Vara-muziek” (de nog altijd onderschatte VERRUKKELIJKE 15), naar “VPRO-muziek” (zeg maar Stompin’) naar VERA en vervolgens naar mijn eigenhandig gecreëerde Grunnen Rocks wereldje.
Dat wereldje wordt vooral gekenmerkt door gitaar (nauwelijks hiphop, dance oid, niet te veel indie, lofi, americana of singer-songwriter, maar meer garage, punk, rnroll, surf, noise, electro).
Ik heb altijd erg goed gelet op het label van een plaat, mijns inzien is dat voor major labels irrelevant, maar voor alle overzichtelijke (meest onafhankelijke) labels zeer belangrijk. Vroege favorieten waren Hipcat (Claw Boys Claw), Tophole (Boegies), Sire (Talking Heads, Ramones), en vanaf 1993 VERA-dingen als Estrus, Crypt, In The Red, Subpop, SFTRI, Touch ‘N’ Go, AMrep, Yakisakana, Goodbye Boozy en Hozac.
Het beste label van het moment is Hozac. Behoorlijk over ‘t hoofd gezien in Nederland, maar de volgende breakthrough à la Nirvana of de White Stripes zal een Hozac-band zijn. Amerika is voor mij altijd het beloofde land geweest en zeker niet de UK, alhoewel ik sommige Engelse bands erg goed vind.
Ik verzamel dus (selected) labels, maar ook (meer) bands en ook zeker personen. Fave-bands zijn er heel veel, maar vooral Gories, Oblivians, Pussy Galore, Honeymoon Killers, Scientists, Ramones, New Bomb Turks, Hex Dispensers, Sonics, Stooges, White Stripes en alles wat zich in die buurt bevind of er rechtstreeks uit voortkwam. Fave-personen zijn er ook veel: de (ex-)leden van de Gories en de Oblivians als aller-aller-eerste, maar ook bijvoorbeeld Daniel Johnston, Mark Lanegan, Lou Barlow, Neil Young en nu vergeet ik nog wel een paar toppers.
Mijn huidige verzameldoel is het completeren van Hozac. Dat is in principe al gelukt, alleen moet ik de op eBay gescoorde Spider 7″ nog in GrunnenRocks HQ ontvangen.
Wat is het meest bijzondere item in je collectie en waarom?
Geen flauw idee. Het duurste item? De eerste 7″ van de Gories denk ik. De duurste serie? De serie van 9 singles van The Go Team misschien, alhoewel ik dat rijtje van DopeGunsNFuckingInTheStreets ook altijd een kraker vind.
Meest trots op? Promo 2xLP van de White Stripes, want dat markeert in retrospect het best dat mijn website van belang is geweest.
Plaat van 2010? Dum Dum Girls LP op Hozac, maar het is pas juli.
Beste 7″ aller tijden? Gories – Telepathic/Hate
Welk item zou je nog heel graag aan je collectie toevoegen en welke prijs zou je daar voor over hebben?
Duizenden kandidaten voor het antwoord, maar ik denk één van deze:
De eerste 7″ van de Cramps, maar dan niet de bootleg, idem voor Halo Of Flies en Hellacopters. Het vroegste plaatje van de Ramones, promo van de eerste 7″ of promo van de eerste LP. De eerste single vd Sonics. Willekeurig wat dat ik nog niet heb van de Talking Heads, maar dan geen bootlegs en liefst een 12″, 7″ of als ‘t moet een LP/2xLP.
Oh wacht, we doen toch deze: John Lee Hookers 1e 10″(?), Boogie Chillen’, op 78 RPM toeren, uit 1948, ik dacht op ‘t Modern label. Met een 100% super koffergrammofoonplatenSpeler à la die uit ‘t logo van His Master’s Voice voor 1000 euro en ik ben je man.
Deze kast vertegenwoordigt ongeveer een derde van mijn muziekverzameling. Ongeveer, want ik ben niet zo ordelijk dat ik precies alle aantallen weet van alle singles, elpees, cd’s, 78-toeren, cassettebandjes, minidisks, mp3s en dvd’s die ik in de afgelopen jaren heb vergaard. Verspreid door het huis staan nog enkele deelverzamelingen, waarvan hier ook enkele voorbeelden.
Het echte verzamelen begon voor mij pas begin jaren 90, hoewel ik daarvóór een fanatieke home-taper van elpees van vriendjes en van radioprogramma’s was, wat ruim 400 cassettebandjes opleverde, die ik nu voor een deel heb gedigitaliseerd en voor een deel… helaas… In de jaren 90 puilden de rommelmarkten, kringloopwinkels en tweedehands platenzaken uit van de elpees voor een gulden per stuk, afkomstig van mensen die vrij resoluut overschakelden op cd’s. Toen was er nog behoorlijk veel voor bijna niets te vinden.
Naast het kopen van de albums waar ik in mijn tienertijd het geld niet voor had en de basispakketjes van klassiekers in elk genre heb ik nog wat leuke subverzamelingetjes, die ik hier wel wil vermelden.
Hoewel ik hier en daar, nieuwsgierig van aard altijd al wat minder gangbaar materiaal meepakte ben ik 10 jaar geleden, vooral aangemoedigd door de sharity-sites ook ‘rariteiten’ gaan verzamelen. Vanwege mijn eigen verleden als combolid van een jongerenkoor heb ik altijd een zwak gehouden voor in eigen beheer uitgegeven jongerenkoorwerk van rond de jaren zeventig en van daaruit belandde ik in een genre dat ik samen met Frits Jonker neder-reli curiosa ben gaan noemen: de zingende zusjes, -paters (Wim Sonneveld’s parodie Frater Venantius kwam niet zomaar uit de lucht vallen), virtuoos hammondorgelspel met stichtelijke zang, bekeerdriftige hippiezang waarin juist fel van leer werd getrokken tegen de sexuele revolutie en de vrouwenemancipatie en vele vele anderen. Sowieso ben ik automatisch geïnteresseerd in Nederlandse eigen-beheer-platen, reclameplaatjes, etc.
Dan is er nog een categorie verkracht klassiek. Ik kan eigenlijk niet goed uitleggen waarom ik dat ben gaan verzamelen. Er waren mensen die bekende klassieke muziek best op een leuke manier in een nieuw jasje stopten, zoals Ekseption, Raymond Guiot, Tomita, the Cambridge Buskers, Walter Carlos etc.. en aan de andere kant vind je dan de Hooked on Classsics-serie van Louis Clarck: aan elkaar geregen en doodgespeelde themaatjes met een boem-klapje eronder. Alles wat tussen die twee uitersten zit kun je ook in mijn verzameling vinden. Vaak is het echter “zó slecht is, dat het weer goed is”. Analoog hieraan heb ik ook een afdeling verkrachte popmuziek. Sommige symfonieorkesten kunnen bijvoorbeeld hun poten weer niet van popmuziek afhouden, maar er zijn ook mensen geweest die dat wat meer smaakvol hebben gedaan zoals Cathy Berberian. Deze dame vertegenwoordigt weer een subcategorie binnen verkrachte popmuziek. Het leek me op zeker ogenblik wel leuk om Beatles-bewerkingen te gaan verzamelen. Na een aantal jaren hield ik daar ook weer mee op: er is té veel en ook té veel dat volstrekt oninteressant is om naar te luisteren, maar wat ik inmiddels heb vergaard en goed bevonden blijft in de kast, want je weet nooit of ik het nog eens kan “gebruiken” in een podcast, re-mix of ander project.
Bovendien is het erg moeilijk om afstand te doen van vinyl (hoewel ik af en toe wel wat uitdun), soms alleen al vanwege de hoezen. Hiermee ben ik meteen beland ben bij de laatste reden waarom ik van tijd tot tijd elpees “red” van de kringloopwinkel: de hoezenpoezen.
Ik heb twee ‘platenkasten’. De één is een soort wall of sound: Hier bevinden zich de LP’s, 10 inches en singletjes. En ook de cd’s, rechtsonder in een kast. En daaromheen groeit mijn muur steeds verder dicht met LP’s.
Ze hangen aan de muur door middel van de Discofoon platenstandaards. Een mooi systeem waarin per stuk zo’n dertig platen passen. Elke keer als ik er weer eentje opgeduikeld heb gaat de boor in de muur en breidt de ‘kast’ zich uit.
De indeling van de LP’s is gedeeltelijk op alfabet, dat zijn de ‘normale’ muziekplaten, zeg maar de luisterplaten (grofweg de bovenste rij LP’s). De rest van de LP’s is om mee op te treden en te componeren. Die zijn ingedeeld op thema’s, zoals Oost-Europese folk, fitnessplaten, kinderplaten, gesproken woord, cursussen, Afrikaanse veldopnamen, vogelgeluiden, jingles, Bollywood.
Voor de singles heb ik eenzelfde soort indeling. De singletjes zijn vaak het meest dankbaar om te gebruiken voor de optredens, erg verrassende dingen ben ik erop tegen gekomen. De vier draaitafels zijn er om met al die warme vinylgeluiden klanklandschappen te maken.
Een ander aspect van mijn muziekpassie ligt in Radio 78, een DJ collectief waarbij ik samen met Hannes van Soest 78toerenplaten draai op twee oude koffergrammofoons.
Voor deze platen heb ik een paar vakken van een boekenkast vrij gemaakt, waar ze allemaal netjes in rekjes rechtop staan. Helaas paste de hele kast niet op de foto, dus dan maar drie fragmenten:
En dan is er nog het schriftje met alle titels. Erg handig want de 78toerenplaten hebben geen bijpassende hoezen waarop alle info staat. En om al die labels telkens opnieuw te moeten lezen, als je net dat prachtige lied van Luis Mariano zoekt, is onbegonnen werk ;)
Britain’s biggest Elvis auction is due to take place this summer, after a superfan decided to sell his record collection. Pub landlord Steve Lacey, 44, began his obsession with the King when he was just 11, after he heard the singing legend’s death announced on the radio. He went on to amass the UK’s largest collection of Elvis records, an astonishing 12,000 discs from around the world.
Steve said: “I’m a fan of all types of music but I got hooked on Elvis as a child. I started spending my pocket money and cash I earned on my paper-round on Elvis records, and it snowballed from there. We’ve gone without holidays abroad and fancy cars to invest in the collection, but the time has come to sell up.” Experts reckon Steve’s incredible selection of recordings will fetch around £250,000 (€300,000) when they are auctioned at Bamford’s in Derby on 4 July. The prize lot is a complete set of 78 singles from Elvis’s time at Sun Records, which are estimated to go under the hammer for up to £10,000 (€12,000).
Bij deze een deel van mijn platenverzameling, zon 15,000 elpees en singles en daar komen wekelijks NIEUWE platen bij. Ik ben een vrouwelijke dj en reis nog steeds Europa rond met mijn platentassen.
Of zoals de bio zegt: “Buying (loads of) records since 1977 I ‘survived’ punk, postpunk, techno, reggae, indie guitar, drum ‘n’ bass, neue Deutsche Welle, breakcore, grime, hip hop, industrial, minimal, dubstep, dancehall, world music et cetera and there is no doubt that I will easily cope with any future trends. As Scout Niblett sings in her version of ‘Uptown Top Ranking’, the last track on my album and often the last track of my gigs: ‘I got no style, I’m strictly roots’.”
De organisatie van de Mega Platen & CD Beus bericht:
Op woensdag 7 juli vindt de openlucht Platenbeurs weer plaats in het centrum van Hoorn. De laatste jaren is deze openlucht markt uitgegroeid tot de “Utrecht” zomerversie waar veel bezoekers en dealers van de Megabeurs elkaar weer ontmoeten.
De aankomende Mega Platen & CD Beurs in de Jaarbeurs Utrecht vindt plaats op 20 & 21 november.
Op 25, 26 en 27 juni vindt Genk On Stage plaats, een festival georganiseerd door de stad Genk (België) dat jaarlijks meer dan 100.000 bezoekers ontvangt. Dit jaar komt de stad Genk met iets nieuws, namelijk een Collectorsbeurs.
De hoofdstraat wordt omgebouwd tot een verzamelbeurs met stands die door de stad geplaatst worden. Verzamelaars van platen, strips, games, posters, speelgoed, munten, film komen hier volop aan hun trekken.
De stand Genk biedt ook particulieren de gelegenheid om collectiestukken te verkopen gedurende die drie dagen van het festival. De plaatsen zijn beperkt.
Voor alle informatie kan je contact opnemen met Katrien Smets via katrienps@gmail.com of telefonisch via: 0472850900.
In het weekend van 10 en 11 april j.l. was het weer zover: de grote platen- en cd-beurs, gecombineerd met de verzamelaarsjaarbeurs te Utrecht. Van suikerzakjes tot film gadgets (inclusief levend rondlopende stormtroopers uit Star Wars), van (enkele) boeken tot – al dan niet fake – “oude” reclameplaten in alle denkbare metaalsoorten, van theelepeltje tot (barbie)poppen… je kunt er werkelijk alles vinden, verdeeld over een aantal zeer grote hallen. Op de site van de verzamelaarsjaarbeurs kun je ook de verzamelaarstest doen om te ontdekken welk type verzamelaar je zelf bent.
Ik ging natuurlijk voor het vinyl dat je op de pick-up kunt leggen en waaruit vervolgens klanken komen die in de volksmond wel worden aangeduid als klassieke muziek.
Recente reacties